เครื่องคำนวณดอกเบี้ยแบบธรรมดา

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาคำนวณจาก I = P × r × t โดย P คือเงินต้น (จำนวนเงินเริ่มต้น) r คืออัตราดอกเบี้ยต่อปีในรูปทศนิยม และ t คือระยะเวลาเป็นปี ยอดรวมคือเงินต้นบวกดอกเบี้ย: A = P + I

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาคำนวณจากเงินต้นเดิมเท่านั้นตลอดระยะเวลาทั้งหมด จึงเติบโตเป็นเส้นตรงตามเวลา ดอกเบี้ยทบต้นคำนวณจากเงินต้นบวกดอกเบี้ยที่สะสมไว้ก่อนหน้า จึงเติบโตแบบทวีคูณ — ดอกเบี้ยทบต้นให้ยอดรวมที่มากกว่าดอกเบี้ยแบบธรรมดาเสมอในอัตราและระยะเวลาเดียวกัน

ดอกเบี้ยแบบธรรมดามักใช้กับเงินกู้ระยะสั้น สินเชื่อรถยนต์บางประเภท สินเชื่อส่วนบุคคลบางประเภท และพันธบัตรและใบรับรองเงินฝากบางประเภท พบได้น้อยกว่าสำหรับผลิตภัณฑ์การออมหรือการลงทุนระยะยาว ซึ่งเกือบทั้งหมดใช้ดอกเบี้ยทบต้นเพื่อสะท้อนว่าเงินเติบโตอย่างไรจริงเมื่อผลตอบแทนถูกนำกลับไปลงทุนต่อ

ได้ — แปลงเดือนเป็นปีโดยหารด้วย 12 (เช่น 6 เดือน = 0.5 ปี) ก่อนกรอกระยะเวลา เนื่องจากสูตรดอกเบี้ยแบบธรรมดาต้องการให้อัตราและระยะเวลาใช้หน่วยที่สอดคล้องกัน (อัตราต่อปีคู่กับหน่วยปี)

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาโดยทั่วไปเป็นประโยชน์ต่อผู้กู้มากกว่าเมื่อเทียบกับดอกเบี้ยทบต้น เนื่องจากจำนวนเงินที่ค้างชำระเติบโตช้ากว่า — ดอกเบี้ยไม่มีการทบต้นในตัวเอง สำหรับผู้ให้กู้หรือนักลงทุน ดอกเบี้ยทบต้นเป็นประโยชน์มากกว่าเนื่องจากสร้างผลตอบแทนเพิ่มเติมจากดอกเบี้ยที่ได้รับก่อนหน้า